دانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Numerical Investigation of the Failure Mechanism of Short and Very Short Shear Links Made from ASTM A992 Steelبررسی عددی مکانیزم خرابی لینکهای برشی کوتاه و خیلیکوتاه ساختهشده از فولاد 992ASTM A3152412310.24200/j30.2025.65406.3375FAعباسقدمی بدرلوگروه مهندسی عمران، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانناصرزارعگروه مهندسی عمران، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانمحمدپای بندگروه مهندسی عمران، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانJournal Article20241020There are numerous uncertainties in determining the rotation capacity and overstrength factor of shear links, which have raised concerns among structural designers regarding the design provisions in the AISC 341 code for accurately characterizing the behavior of shear links in eccentrically braced frames. Researchers attribute these past ambiguities to the failure mode of the links, as the maximum force developed in the link is proportional to the rotation capacity and, consequently, its failure mechanism. To address some of these previous uncertainties, this study examined the failure mode of short and very short shear links made from ASTM A992 steel. For this purpose, a parametric study was conducted using the finite element software ABAQUS, considering the effects of local buckling, cumulative damage under cyclic loading, and the influence of crack initiation and propagation on the reduction of strength and stiffness. According to the results, the code provisions lead to conservative outcomes (by more than 40%) for the rotation capacity of shear links, especially very short shear links. Thus, one of the main reasons for the occurrence of a large overstrength factor in shear links is their rotation capacity exceeding 0.08, which leads to strain hardening in the steel material and the development of forces greater than the plastic shear strength of the section. Furthermore, examining the failure mode of the links showed that, with an increase in web slenderness, the location of damage initiation and tearing shifts away from the stiffener-to-web connection and moves towards the center of the web panel. Additionally, in short shear links, particularly in models with smaller link length ratios, failure typically begins with vertical cracks near the stiffener and then propagates at the end of the stiffener into the link web. However, in very short shear links with smaller length ratios, web tearing occurs at the intersection of the flange and web. بهمنظور رفع ابهامهای آییننامهی 341 AISC در زمینهی تعیین ظرفیت دوران و ضریب اضافه مقاومت لینکهای برشی، پژوهش حاضر به بررسی مد خرابی لینکهای برشی کوتاه و بسیار کوتاه ساختهشده از فولاد 992ASTM A پرداخته است. مطابق نتایج بهدستآمده، علت اصلی ابهامهای ذکرشده در تبیین دقیق مد خرابی، لینک برشی است. ضوابط آییننامه منجر به نتایج محافظهکارانه (بیش از 40٪) برای ظرفیت دوران لینکهای برشی و بهخصوص لینکهای برشی بسیار کوتاه میشود. همچنین، با افزایش لاغری ورق جان، محل رخداد پارگی از محل اتصال سختکننده به جان فاصله میگیرد و به وسط پانل جان منتقل میشود. همچنین، در مدلهای با نسبت طول لینک کمتر، خرابی اکثراً با ترکهای قائم در کنار سختکننده شروع میشود و سپس در جان لینک گسترش مییابد. این در حالی است که در لینکهای برشی بسیار کوتاه و با نسبت طول کمتر، پارگی ورق جان در محل تقاطع بال و جان رخ میدهد.https://sjce.journals.sharif.edu/article_24123_f75ebe37cb0944c11a492ed38269a0cf.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Evaluation of seismic performance of Special truss moment frames (STMF) with Vierendeel special segmentچارچوبی جهت ایجاد نیمهخودکار زمانبندی و مدل چهاربُعدی بر مبنای برنامهنویسی بصری و BIM17292412210.24200/j30.2025.65546.3383FAنعیمهصادقیدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.0000-0002-5079-3227فربدفرمانی راستگودانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.Journal Article20241102In designing structures subjected to seismic forces, selecting an appropriate system based on seismic performance and building height is essential. Special Truss Moment Frames (STMF) are an innovative structural system designed to provide adequate lateral stiffness and control deformations. This system, combining steel trusses and columns instead of traditional beams, is highly efficient in absorbing lateral seismic forces, making it suitable for tall buildings and large spans. This study investigates the influence of the number of stories and the number of Vierendeel special segment panels in the STMF system on its seismic performance parameters. The analyzed models include nine cases with two, five, and eight stories, each designed with one, two, and three special segment panels. These models were developed in the ETABS software for preliminary design, while nonlinear analyses, including pushover and time history, were conducted in OpenSees. The pushover analysis was performed following FEMA P695 guidelines, and the nonlinear dynamic time history analysis was conducted based on ASCE 7 standards with 11 pairs of far-field ground motion records. The results highlight the high ductility of the STMF system, which increases with the number of stories and special segment panels, along<strong> </strong>with average over-strength factors of 2.5, which are close to the ASCE 7 recommended value of 3. The average transient story drift remained below 2%, while the average residual drift was approximately 0.15%, both within the permissible limits outlined in the code. Moreover, the models exhibit desirable seismic performance without any indications of non-compliance under severe seismic demands. In terms of design, increasing the number of panels in the special segment reduces the amount of structural steel required. This occurs because longer special segments result in lower expected shear forces, leading to smaller cross-sections for members outside the special segment. Conversely, models with shorter special segments demonstrate higher lateral stiffness and greater base shear capacities. Overall, this research confirms that the STMF system with Vierendeel special segments offers excellent seismic performance and can serve as a suitable and cost-effective option for designing structures with large spans.مدلسازی اطلاعات ساخت (BIM)، بهعنوان یک فناوری تحولآفرین در صنعت ساختوساز شناخته میشود. یکی از قابلیتهای کلیدی BIM، مدلسازی چهاربعدی است، که زمانبندی پروژه را به مدلهای سهبعدی متصل میکند. با وجود این، فرآیند زمانبر پیوند دستی اطلاعات زمانبندی به مدلها باعث شده است که بسیاری از پروژهها از قابلیت اخیر BIM نتوانند استفاده کنند. پژوهش حاضر، چارچوبی را برای تولید نیمهخودکار زمانبندی پروژه و مدلهای چهاربعدی با نیاز به کمینهی ورودی از متخصصان ارائه داده است. در چارچوب مذکور، دادههای متره از مدل BIM برای بهبود دقت و کارایی تخمین زمان استفاده شدهاند. نوآوری پژوهش حاضر در افزودن منطق ساخت بهصورت بصری به BIM برای نخستین بار نهفته است، که با استفاده از ابزارهای برنامهنویسی بصری، امکان ایجاد زمانبندی و شبیهسازی چهاربعدی فرآیندهای ساخت را بهصورت خودکار فراهم میسازد. یکی از مزایای چارچوب اخیر آن است که هر تغییری در مدل BIM ایجاد شود، زمانبندی و تجسم چهاربعدی بهصورت خودکار بهروزرسانی میشوند. روش پیشنهادی در یک مطالعهی موردی پیادهسازی شده است، که کارایی و سهولت استفاده از آن را نشان میدهد. https://sjce.journals.sharif.edu/article_24122_72e72abe69317ef746232215d04833ab.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Damage Detection in Structures Using Chaotic Excitation and Improved Generalized Interdependence Featureشناسایی آسیب در سازهها به کمک تحریک آشوبناک و ویژگی وابستگی متقابل بهبودیافته31422411410.24200/j30.2025.65638.3385FAعلیرضابهرامیدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.سعیداصیل قره باغیدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.Journal Article20241110Damage detection methods are integral components of structural health monitoring systems. Identifying damage in structures using vibration-based methods has always been one of the most important and popular topics among researchers in structural health monitoring. Vibration-based damage identification includes extracting a feature that can be used to measure the minuscule changes caused by damage to the structure. In recent years, advances have been made in using chaotic excitation and representing damage-sensitive features based on the properties of the chaotic attractor. These types of damage-sensitive features try to measure the minuscule changes caused by structural damage by comparing the chaotic attractors obtained from the structural response. The high sensitivity of chaotic systems to small changes makes attractor-based features suitable for identifying structural damage. One of the most widely used attractor-based features is the Generalized Interdependence, which has a reasonable sensitivity to damage and relatively low computational complexity. Also, the comparative nature of this feature can help identify damage in the presence of environmental variables such as noise. However, this feature has limitations that make its use exclusive to particular instances. e.g., in structures where the exact location of the damage is known beforehand. In the damage identification method presented in this research, improvements like adding a damage sensitivity factor and applying controls over the operation have been made to this feature to remove these limitations while preserving its exceptional properties in detecting damage in structures. In the structure examined in this research, where the generalized interdependence feature does not show the slightest decrease in dependence due to damage, the improved feature detects damage by showing about 20% better performance in finding a reduction in the dependence between two points of the structure. Two points of the structure are selected to be located at different distances from the damage. In other words, the improved feature can measure the different impacts due to damage on these two points.<br /> روشهای شناسایی آسیب بر پایهی تحریک آشوبناک، شامل استخراج برخی ویژگیها میشوند که با استفاده از آنها بتوان تغییرات ناشی از آسیب بر سازه را اندازهگیری کرد؛ که از میان آنها میتوان به ویژگی وابستگی متقابل تعمیمیافته اشاره کرد، که حساسیت مناسبی به آسیب، پیچیدگی محاسباتی پایین، و حساسیت نسبتاً کم به عوامل محیطی دارد. اما ویژگی مذکور محدودیتهایی دارد که کاربرد آن را منحصر به موارد خاص میکند. در پژوهش حاضر، با افزودن ضریب حساسیت به آسیب و اعمال کنترلهایی در نحوهی عملکرد ویژگی وابستگی متقابل تعمیمیافته، ضمن رفع محدودیتهای ذکرشده، از خواص مطلوب آن در شناسایی آسیب استفاده شده است. در سازهی تیر یکسر گیردار بررسیشده، در حالتی که ویژگی وابستگی متقابل، کوچکترین کاهش وابستگی را در اثر آسیب نشان نمیدهد، ویژگی بهبودیافته با نشاندادن کاهش وابستگی میان دو نقطه از سازه با بهبود عملکرد ۲۰ درصدی، در تشخیص آسیب موفق عمل کرده است.https://sjce.journals.sharif.edu/article_24114_62c56b3c5d7645a8afc46b632d05f7fc.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Experimental Investigation of the Bearing Capacity of a Masonry Wall Strengthened with Cold Polyurea Coating Under Out-of-Plane Loadingبررسی آزمایشگاهی ظرفیت باربری دیوار بنایی مقاوم شده با پوشش پلی اوره سرد تحت بارگذاری خارج از صفحه43502411810.24200/j30.2025.65130.3371FAمحمدقاجاردانشکدهی فنی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.رمضانعلیایزدی فرددانشکدهی فنی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.Journal Article20241125One of the most vulnerable parts of a building during an earthquake, which can severely impact its functionality, is the non-structural walls or separating masonry walls. The 2016 Kermanshah earthquake highlighted that in some newly constructed buildings, while the primary structural elements, such as columns and beams remained intact, non-structural components, specifically walls, suffered significant damage, creating hazardous living conditions. These damages not only pose serious safety risks to occupants but also lead to substantial repair and reconstruction costs. Following the earthquake, modifications were made to building bylaws to enhance the reinforcement of non-structural elements, such as separating walls, aiming to improve overall structural stability. However, these regulations primarily apply to newly constructed buildings, and a large number of older structures, built before the implementation of these bylaws, still lack sufficient resistance in their non-structural elements, particularly walls. Thus, the need for strengthening these walls is evident, and the application of polyurea coating is one viable solution. In this research, the effectiveness of polyurea coating in enhancing wall resistance was evaluated through four four-point bending tests conducted on four different masonry walls with various forms of cold-applied polyurea coating. The experimental results demonstrated that walls coated with polyurea exhibited significantly higher load-bearing capacity compared to uncoated walls. Furthermore, displacement at the midpoint of the coated walls was considerably lower than in uncoated samples, confirming the effectiveness of polyurea in strengthening masonry structures. Specifically, walls treated with full polyurea coating and cross-framed polyurea coating showed a 45% and 39% increase in bearing capacity, respectively, compared to uncoated walls. Additionally, displacement in these coated walls decreased by 50%. Considering the optimal balance between structural resilience and cost-effectiveness, the application of polyurea coating in the form of a cross-frame or full coating is highly recommended to improve the resistance of masonry walls against out-of-plane loads, such as earthquakes and explosions. This method not only enhances the overall safety of buildings but also significantly mitigates damage risks during seismic events. پس از زلزلهی کرمانشاه در سال 1396، نیاز به تقویت اعضاء غیرسازهای ساختمانها مشخص و پس از آن تغییرات آییننامهای به منظور ایمنترساختن آنها اعمال شده است. با وجود این، ساختمانهایی که پیش از اعمال تغییرات آییننامهای ساخته شدهاند، نیاز به مقاومسازی دارند، که استفاده از پوشش پلیاوره میتواند یکی از اقدامهای مؤثر در این زمینه باشد. بارهای خارج از صفحهای، نقش مهمی در تخریب دیوارها هنگام زلزله دارند، لذا برای بررسی تأثیر پوشش پلیاوره در برابر بارگذاری خارج از صفحه، از آزمایش خمشی چهارنقطهای بر روی چهار نمونه دیوار بنایی با مقیاس کوچک، بهصورت مقاومنشده (دیوار مبنا) و مقاومشده (با پوشش پلیاورهی سرد به شکل کامل، ضربدری، و قابدار ضربدری) استفاده شده است. نتایج حاصل از اعمال بار استاتیکی خارج از صفحهای نشان میدهد که ظرفیت باربری دیوارها تا بیشینهی 45% افزایش یافته و جابجایی آنها تا بیشینهی 60% نسبت به حالت مبنا کاهش یافته است. همچنین از منظر مقاومت و اقتصاد، استفاده از پوشش با طرح قابدار ضربدری برای مقاومسازی بارهای خارج از صفحهای مناسب است.https://sjce.journals.sharif.edu/article_24118_c77dc9d482ed58bfa6efb3c3d545fefc.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Winter Maintenance of Ultra-Thin Bonded Wearing Course (UTBWC): A Case Study in Minnesotaنگهداری زمستانی لایه ی روکش آسفالتی بسیار نازک (UTBWC): (مطالعه موردی ایالت مینسوتا)51582412110.24200/j30.2025.65732.3390FAمحمدرضاصبوریدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران.علیروحیدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران.Journal Article20241127Ultra-Thin Bonded Wearing Course (UTBWC) is utilized as a preventive maintenance option to extend pavement life by postponing the need for rehabilitation or reconstruction operations. UTBWC usually consists of a thin open-graded asphalt mixture over a polymer-modified emulsion membrane, which is applied by special pavers. Regarding the open-graded structure and rough texture of UTBWC, their winter maintenance differs from conventional pavements, leading to some challenges in the maintenance process. In this regard, this study aims to investigate the winter maintenance of UTBWC overlays through a comprehensive literature review, case study evaluation of a UTBWC section in Minnesota (performance and economic assessments), and field survey on the experiences with the UTBWC winter maintenance from Department of Transportation (DOT) specialists of some US states that are located in cold regions. The results showed that the winter maintenance of UTBWC sections, due to their porous structure and open-graded aggregate texture, which promotes greater accumulation of snow and ice, requires more deicing materials and more frequent snow plowing, which results in higher winter maintenance costs. Also, to avoid the accumulation of blown snow on the UTBWC surface, it is recommended to avoid the use of UTBWC in rural windy environments where the roadway runs in a direction perpendicular to the common wind direction. Economic assessment of the UTBWC section shows that the winter maintenance of UTBWC was more costly than the conventional mixtures and overlays. On the other hand, the results of the case study showed that the performance of UTBWC, in terms of Ride Quality Index (RQI), was better than the conventional Hot Mix Asphalt (HMA) overlay, which can reduce the overall maintenance cost and make UTBWC an economical preventive maintenance option. Therefore, decision-making regarding the management and maintenance of these overlays can be facilitated by considering a multifaceted approach, including technical, economic, and environmental performance. Also, a better understanding of the behavior of UTBWC and its maintenance methods can help to make more effective and better decisions for the implementation of this type of wearing course in the cold regions.روکشهای آسفالتی بسیار نازک (UTBWC) بهعنوان یک لایهی محافظتی برای به تأخیرانداختن عملیات بهسازی روسازی استفاده میشوند. نگهداری آنها در زمستان بهدلیل دانهبندی باز و بافت آن با روکشهای آسفالتی متراکم متفاوت است، و فرآیند نگهداری آن را با چالشهایی همراه میکند. بدین منظور، در پژوهش حاضر با مرور پژوهشهای پیشین، بررسی موردی روکشهای آسفالتی اجراشده در یکی از راههای ایالت مینسوتا در آمریکا و مصاحبه با متخصصان ادارههای حملونقل برخی از ایالتهای سردسیر آمریکا به بررسی نگهداری روکشهای UTBWC در زمستان پرداخته شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد که نگهداری UTBWC در زمستان، نسبت به روکشهای آسفالتی متراکم نیاز به مواد یخزدا و تعداد دفعههای عملیات برفروبی بیشتری دارد، که هزینهی نگهداری آن را افزایش میدهد. ارزیابی اقتصادی نیز نشان میدهد که هزینهی نگهداری زمستانی UTBWC بیشتر از روکشهای معمول است. اما از سوی دیگر، نتایج بررسی موردی نشان میدهد که عملکرد UTBWC نسبت به مخلوطهای آسفالتی متراکم بهتر است و باعث کاهش هزینهی نگهداری کلی آن در طول دورهی بهرهبرداری میشود.https://sjce.journals.sharif.edu/article_24121_d8b7ec341b770a4eba53fa6649644c82.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Evaluation of seismic performance of Special truss moment frames (STMF) with Vierendeel special segmentارزیابی عملکرد لرزه ای سیستم قاب خمشی خرپایی ویژه با بخش ویژه ویراندیل59712414710.24200/j30.2025.66262.3406FAعلیرضامیرزاییدانشکدهی مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران.اباذراصغریدانشکدهی مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران.امیررضاقیامی آزاددانشکدهی مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران.Journal Article20250218In designing structures subjected to seismic forces, selecting an appropriate system based on seismic performance and building height is essential. Special Truss Moment Frames (STMF) are an innovative structural system designed to provide adequate lateral stiffness and control deformations. This system, combining steel trusses and columns instead of traditional beams, is highly efficient in absorbing lateral seismic forces, making it suitable for tall buildings and large spans. This study investigates the influence of the number of stories and the number of Vierendeel special segment panels in the STMF system on its seismic performance parameters. The analyzed models include nine cases with two, five, and eight stories, each designed with one, two, and three special segment panels. These models were developed in the ETABS software for preliminary design, while nonlinear analyses, including pushover and time history, were conducted in OpenSees. The pushover analysis was performed following FEMA P695 guidelines, and the nonlinear dynamic time history analysis was conducted based on ASCE 7 standards with 11 pairs of far-field ground motion records. The results highlight the high ductility of the STMF system, which increases with the number of stories and special segment panels, along<strong> </strong>with average over-strength factors of 2.5, which are close to the ASCE 7 recommended value of 3. The average transient story drift remained below 2%, while the average residual drift was approximately 0.15%, both within the permissible limits outlined in the code. Moreover, the models exhibit desirable seismic performance without any indications of non-compliance under severe seismic demands. In terms of design, increasing the number of panels in the special segment reduces the amount of structural steel required. This occurs because longer special segments result in lower expected shear forces, leading to smaller cross-sections for members outside the special segment. Conversely, models with shorter special segments demonstrate higher lateral stiffness and greater base shear capacities. Overall, this research confirms that the STMF system with Vierendeel special segments offers excellent seismic performance and can serve as a suitable and cost-effective option for designing structures with large spans.در پژوهش حاضر، تأثیر تعداد طبقات و چشمههای بخش ویژه از نوع ویراندیل سیستم قاب خمشی خرپایی ویژه (STMF) در پارامترهای لرزهای آن بررسی شده است. قابهای بررسیشده، شامل ۹ قاب: دو، پنج، و هشت طبقه با بخش ویژهی یک، دو، و سه چشمهای بوده است، که طراحی آن در نرمافزار ETABS صورت گرفته و تحلیلهای غیرخطی بارافزون طبق ضوابط 695P FEMA و تاریخچهی زمانی با اعمال 11 جفت شتابنگاشت براساس آییننامهی 7-22 ASCE در نرمافزار OpenSees انجام شده است. نتایج نشان دادهاند که شکلپذیری قابها با افزایش تعداد طبقات و چشمههای بخش ویژه، افزایش یافته و میانگین ضرایب اضافه مقاومت بهدستآمده 5/2 بوده است، که به مقدار ۳ پیشنهادی آییننامه نزدیک است. همچنین، مقادیر میانگین تغییرمکان جانبی طبقات کمتر از 2٪ و میانگین تغییرمکان پسماند حدود 15/0٪ بوده است، که در محدودهی مجاز آییننامه است. در مجموع سیستم STMF مذکور، عملکرد مناسبی در برابر بارهای لرزهای نشان داده است و میتواند گزینهای مناسب برای طراحی سازههای با دهانههای بزرگ باشد.https://sjce.journals.sharif.edu/article_24147_9636ead7f8350ad9bfa7efbc0fe3609c.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320A Review of Damages and Lessons Learnt from Major Incidents in Concrete Damsمروری بر آسیبها و تجربیات حاصل از حوادث مهم در سدهای بتنی73842414610.24200/j30.2025.65521.3380FAمحمد تقیاحمدیدانشکدهی مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.احسانولدخانیدانشکدهی مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.Journal Article20241214Large dams are structures considered national assets, and any incident involving them can be catastrophic in terms of loss of life, property, and social impact. Most large concrete dams have been gradually constructed over the past century. Many of these dams were built without sufficient understanding of the foundation and abutment conditions, without a proper grasp of load processes and probable environmental conditions in their design, or with incorrect assumptions about the behavior of materials and structural systems. Given that the weakness of unreinforced concrete used in the main body of dams under tensile and shear conditions leads to sudden and brittle cracks of large dimensions, a combination of various incidents can create a concerning scenario, either gradually or abruptly, posing a serious threat to the safety of the dam and reservoir system. Even modern knowledge and technology cannot entirely rule out the possibility of errors or unintended uncertainties in the behavior of these strategic structures. As a result, risk management practices, including the study of past events and minor and major incidents, have become crucial in the evaluation and assessment of large dam systems. Through systematic or case studies on the behavior and service life processes of these systems, there is hope for a deeper understanding of the dam-reservoir-foundation system's behavior, thereby enabling the prevention of similar incidents in the future. The objective of this study is to investigate the most significant historical damages sustained by large concrete dams and analyze the factors contributing to each incident and its various dimensions. In most cases of dam failure, it is impossible to attribute the damage to a single factor. Typically, major damage or failure in a concrete dam results from a combination of factors that interact with one another or form a chain of events leading to the primary failure. Overall, based on past incidents and research, it becomes clear that although factors such as overall foundation weakness, unforeseen mechanisms resulting from geological or geotechnical deficiencies within the foundation and abutment, issues arising from complex thermal loads, seepage, and unforeseen earthquake characteristics are recognized as the most common causes of severe incidents, in most cases, it is human error—stemming from a lack of sufficient knowledge about the system, ignorance of available knowledge, or non-technical managerial decisions—that enables these physical factors to take effect. Such errors during the design, construction, and operation phases provide the opportunity for the above-mentioned physical factors to exert their influence. Finally, it should be noted that most major incidents occur during the early years of the dam’s life, particularly during the initial reservoir filling, underscoring the absolute necessity of a gradual, step-by-step approach and the strict enforcement of monitoring regulations during this critical period. آسیب به سدهای بزرگ میتواند منجر به فاجعه شود. برخی از سدهای بتنی بدون شناخت کافی از شرایط پی و بارهای محیطی و با فرضیههای ناقص، طراحی و اجرا شدهاند. همچنین ضعف کششی و برشی بتن بدنهی سد میتواند باعث ترکهای بزرگ ترد و ناگهانی شود؛ لذا ترکیب عوامل ذکرشده، تهدیدی جدی برای ایمنی سدهای بزرگ است. با وجود پیشرفتهای علمی، احتمال خطا و عدم قطعیت در رفتار سازههای اخیر نفی نمیشود؛ لذا، مطالعهی رخدادهای گذشته برای ارزیابی ریسک و مدیریت سدهای بزرگ حائز اهمیت است. با تحلیل سیستمی رفتار سدها، میتوان شناخت بهتری از مجموعهی سد- مخزن- پی بهدست آورد و از وقوع حوادث مشابه جلوگیری کرد. در مطالعهی حاضر، به بررسی آسیبهای تاریخی واردشده به سدهای بزرگ بتنی و تحلیل عوامل مؤثر پرداخته شده و براساس آن میتوان گفت اغلب حوادث در اثر ترکیب عوامل مختلف، بهویژه خطاهای انسانی در مراحل طراحی، اجرا یا بهرهبرداری، و بهخصوص هنگام اولین آبگیری رخ دادهاند. https://sjce.journals.sharif.edu/article_24146_de687c06de474c0276920b53caef7e59.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Semi-Automated Lifecycle Safety Risk Assessment of Construction Projects: A Preventive Approach Based on Building Information Modelingارزیابی نیمهخودکار ریسکهای ایمنی چرخهی عمر پروژههای ساخت با رویکردی پیشگیرانه مبتنی بر مدلسازی اطلاعات ساختمان85962411510.24200/j30.2025.65673.3388FAامیرحسیناستواریگروه مدیریت پروژه و ساخت، دانشکدهی معماری، دانشگاه تهرانسید وحیدفقیهیگروه مهندسی و مدیریت ساخت، دانشکدهی مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهرانسید حسینحسینی نورزادگروه مدیریت پروژه و ساخت، دانشکدهی معماری، دانشگاه تهرانJournal Article20241223Due to its complex and multifaceted nature, the construction industry has always faced many safety challenges. Safety management is critical in countries like Iran, which face limitations regarding training, equipment, and regulations. This article aims to provide a comprehensive review of safety management in the construction industry and provide new approaches to improve it. For this purpose, first, the existing literature in the field of safety management in construction projects is reviewed, and then the challenges in this field are identified and analyzed. In this research, using historical accident database data and in the framework of building information modeling, a semi-automatic approach to identify and evaluate safety risks in the design phase has been developed. To achieve this goal, a plugin was developed for Autodesk Revit, which, by analyzing building components in 3D models, identifies different risks and classifies them based on the severity of the results they create in varying levels of risk (high, medium, and low). Also, the plugin automatically suggests appropriate preventive measures by leveraging OSHA standards and helps users manage risks and prevent them from occurring. In this way, a comprehensive risk assessment process is implemented from the stage of identification and evaluation to the provision of control measures and documentation on these incidents. The results of this research show that by using new technologies, such as building information modeling and implementing preventive strategies in the design phase, it is possible to improve the safety level in construction projects significantly.صنعت ساختوساز، بهدلیل پیچیدگیهای خاص خود، سبب اهمیت ویژهی مدیریت ایمنی است. پژوهش حاضر، به بررسی مدیریت ایمنی در پروژههای ساختوساز و ارائهی رویکردهای بهبود پرداخته است. نوشتار حاضر، با هدف توسعهی یک افزونهی نرمافزاری در بستر مدلسازی اطلاعات ساختمان بهمنظور شناسایی و ارزیابی خودکار ریسکهای ایمنی در مدلهای سهبُعدی ساختمان انجام شده است. در ابتدا، دادههای مربوط به حوادث ساختمانی و عمدتاً با کاربریهای مسکونی و عمومی طی چند سال اخیر جمعآوری و تحلیل شدهاند. سپس، براساس استاندارد OSHA و مفاهیم پیشگیری در زمان طراحی، الگوریتمهای لازم برای شناسایی خطرها و طبقهبندی آنها براساس شدت نتایج ریسک توسعه یافتهاند. افزونهی توسعهیافته با استفاده از یک نمونهی موردی آزمایش و ارزیابی شده و نتایج نشان داده است که ابزار مذکور قادر است تا حد دقیقی خطرهای مختلف را شناسایی کند و پیشنهادهای پیشگیرانه ارائه دهد. پژوهش حاضر میتواند به بهبود ایمنی در پروژههای ساختمانی و کاهش حوادث کمک کند.https://sjce.journals.sharif.edu/article_24115_fd7bc2f8e125f4c19e8ef2c539cba2d3.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Sensitivity Analysis of Energy Dissipation in a Yielding Damper with Cantilever Barsتحلیل حساسیت اتلاف انرژی در میراگر تسلیم شونده با میله های کنسولی971072412410.24200/j30.2025.65775.3392FAسعید رضاصباغ یزدیدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.مصطفیرضوانی شریفدانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی، تهران، ایرانرضاذکی بخش محمدیدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران.Journal Article20241130Seismic isolators serve a vital function in mitigating structural damage resulting from lateral loads and in diminishing the forces exerted upon the structure. In structures that are isolated, the displacement may experience a substantial increase, which, in the case of bridges, could potentially result in the collapse of the deck from its supports.<strong> </strong>In addition, isolator systems may have low energy absorption capacity. Controlling displacement and ensuring adequate energy dissipation in isolated structures under wind and earthquake loads proves the importance of incorporating devices like energy dampers alongside seismic isolators. Yielding dampers are a category of dampers recommended in previous research, which are produced in various types. These dampers utilize the inelastic deformation of ductile metals to dissipate the energy. One effective type of damper for energy dissipation in isolated structures is the bar-shaped damper with cantilever bars. In these dampers, the bars are positioned vertically, so that energy is dissipated regardless of the direction. The energy-absorbing elements in these dampers are the cantilever bars, with one end connected to the substructure and the other to the isolated structure. As relative displacement occurs between the substructure and isolated structure, the bars undergo bending and enter the plastic deformation range, so that dissipating earthquake energy occurs. The behavior of these dampers is influenced by parameters such as bar diameter, bar length, number of bars, and bar yield stress. Hence, determining the effect of each parameter on damper performance is crucial for selecting a suitable damper. In this study, after modeling a bar damper with a cantilever bar in the ABAQUS finite element software, the effect of changes in each of these parameters on the damper's energy dissipation was analyzed. The results demonstrate that energy dissipation in this damper is most sensitive to changes in bar diameter, followed by the number of bars, bar length, and bar yield stress. کنترل مقدار جابجایی و ضرورت اتلاف انرژی مناسب در سازههای جداسازیشده، که تحت اثر باد و زلزله هستند، نمایانگر اهمیت استفاده از تجهیزاتی، نظیر میراگرهای تسلیمشونده در کنار جداساز لرزهای است. میراگرهای تسلیمشوندهی میلهای با میلههای کنسولی، با توجه به نحوهی قرارگیری میلهها، توانایی اتلاف انرژی در جهات مختلف را دارند و برای استفاده در کنار جداسازهای لرزهای مؤثر هستند. رفتار میراگرهای مذکور متأثر از مؤلفههایی، نظیر: قطر میله، طول میله، تعداد میله، و تنش تسلیم (مصالح) میله است. در پژوهش حاضر، پس از مدلسازی یک میراگر میلهای با میلهی کنسولی در نرمافزار اجزاء محدود آباکوس، اثر ایجاد تغییر در هر یک از مؤلفههای اخیر در میزان اتلاف انرژی میراگر بررسی شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان دادهاند که اتلاف انرژی در میراگر میلهای کنسولی، بیشترین حساسیت را به ترتیب نسبت به مؤلفههای قطر میله، تعداد میله، طول میله، و تنش تسلیم میله دارد. https://sjce.journals.sharif.edu/article_24124_6fe24362f443161c8d5f1fc198e33a2c.pdfدانشگاه صنعتی شریفمجله ی مهندسی عمران شریف2676-476841420260320Bearing Capacity of Strip Foundations on Shale Rock Masses with Rheological Behaviour: Probabilistic Based Approachظرفیت باربری پیهای نواری واقع بر توده سنگهای شیل با رفتار رئولوژیک: با در نظرگیری رویکرد احتمالاتی1091222416610.24200/j30.2025.66634.3422FAفرازمعتمدی ممقانیدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.مسعودرنجبرنیادانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.میلادظاهریدانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.Journal Article20250408Predicting the bearing capacity of rock masses can be challenging when the values of rock mass properties have high uncertainty. This challenge becomes even greater when the rock mass exhibits time-dependent behavior. Therefore, in this paper, the bearing capacity of strip foundations located on rock masses with time-dependent behavior is investigated. For this purpose, FLAC software is used and the visco-elasto-plastic CVISC model is assigned to the rock mass. Also, the Hoek-Brown criterion constant, uniaxial compressive strength of rock mass, GSI (geological strength index of rock mass), Kelvin shear modulus, Maxwell viscosity, and Kelvin viscosity are selected as random parameters. Initially, using the results obtained from this software and using the response surface methodology, the relationship between these input parameters and the bearing capacity of the rhological rock mass is determined. Then, a normal distribution and mean and standard deviation values are assigned to each of these parameters. In the next step, using the Monte Carlo method, a large number of random numbers are generated and, considering the relationship between the above input random variables and the resulting output (bearing capacity of the rock mass with the time-dependent behaviour), probability distributions for the output of the problem are determined. The results of this research indicate that the Kelvin shear modulus of the rock mass is the most effective parameter in predicting of the value of the bearing capacity, and the resulting distributions follow the normal distribution. Besides, if the uncertainty of the rock mass parameters increases, the standard deviation of the results also increases. Also, the amount of positive skewness also increases. As a result, the probability that the bearing capacity of the rock mass is less than the average value is greater. Thus, in various construction projects, the bearing capacity of rock masses needs to be examined based on probabilistic methods.وجود عدمقطعیت بالا در مقدار خصوصیات مختلف تودهسنگ میتواند پیشبینی ظرفیت باربری تودهسنگها را با چالشهایی همراه سازد. در شرایطی که تودهسنگ، خواص وابسته به زمان نیز داشته باشد، این مشکل دوچندان خواهد شد. از این رو، در مطالعهی حاضر، با فرض اینکه سنگ واقع در زیر پی، از نوع شیل است، به بررسی ظرفیت باربری پیهای نواری با درنظرگرفتن رفتار وابسته به زمان تودهسنگ پرداخته شده است. برای این کار، از نرمافزار FLAC استفاده شده و مدل ویسکو-الاستوپلاستیک CVISC به تودهسنگ اختصاص یافته است. همچنین، پارامترهای مقاومتی و رئولوژیکی تودهسنگ بهعنوان پارامترهای تصادفی انتخاب شدهاند. سپس، با استفاده از روش سطح پاسخ، رابطهی پارامترهای ورودی و ظرفیت باربری تودهسنگ با درنظرگرفتن رفتار وابسته به زمان، تعیین و به هر یک از پارامترهای مذکور، توزیع نرمال و مقادیر میانگین و انحراف معیار اختصاص یافته است. در گام بعد، با استفاده از روش مونت-کارلو و رابطهی محاسبهشده، توزیع احتمالاتی برای ظرفیت باربری تعیین شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان داده است که پارامتر مدول برشی کلوین و GSI، بیشترین تأثیر را در مقدار ظرفیت باربری داشته و توزیعهای حاصل از توزیع نرمال تبعیت کردهاند. همچنین، با درنظرگرفتن رویکرد احتمالاتی، کاهش 10 درصدی مدول برشی کلوین میتواند مقدار ظرفیت باربری تودهسنگ را 10٪ کاهش دهد. بهعلاوه، حدود 2٪ اختلاف بین نتایج روشهای قطعی و تحلیلی وجود دارد و در نتیجه، با درنظرگرفتن عدمقطعیت، ظرفیت باربری تودهسنگ کاهش پیدا کرده است.https://sjce.journals.sharif.edu/article_24166_27a3b0eec153ba7006d590de314a5428.pdf